در حال بارگذاری...
در حال بارگذاری...
بررسی وضعیت منابع و مصارف شبکه آبرسانی، نمایی روشن از تعادل میان ظرفیت‌های تأمین و ساختار تقاضای آب در کشور ارائه می‌دهد. این مجموعه داده، شاخصهای کلیدی تولید و مصرف آب در شبکه آبرسانی کل کشور را بر اساس گزارش‌های آماری سال 1403 بررسی می‌کند.
طبق این داده‌ها، نسبت مصرف آب خانگی به کل مصرف شبکه به رقم 90.18 درصد می‌رسد که نشان‌دهنده تسلط مطلق بخش خانگی بر کل حجم آب تحویل داده شده به مشترکان است. در همین حال، 78.11 درصد از کل حجم تولید آب کشور متکی به منابع آب زیرزمینی است.
در تحلیل الگوی مصرف، دو شاخص متمایز وجود دارد که نسبت مصارف خانگی را در دو سطح «کل تولید» و «کل مصرف» بررسی می‌کند. مقایسه این دو شاخص، سهم پررنگ مصارف خانگی و تفاوت میان حجم تولیدی و حجم تحویلی را نشان می‌دهد.
این ارقام نشان می‌دهند که کمی بیش از نیمی از کل آب تولیدی کشور مستقیماً به مصرف مشترکین خانگی می‌رسد. در مجموعه داده‌های منتشر شده در پایگاه آمار کشور، چنین شکافی میان سهم از کل تولید و سهم از کل مصرف، متأثر از مصارف غیرخانگی و تلفات شبکه انتقال است.
بخش تأمین آب نیز ساختار وابستگی منابع آبرسانی کشور را به تصویر می‌کشد. بر اساس جدول آماری، نسبت حجم تولید آب زیرزمینی به کل آب تولیدی کشور معادل 78.11 درصد است. این عدد حاکی از آن است که نزدیک به چهارپنجم آب شرب و بهداشتی توزیع‌شده در شبکه، از طریق چاه‌ها، چشمه‌ها و قنات‌ها استخراج می‌شود و سهم آب‌های سطحی در تأمین کمتر از یک‌چهارم است.
هم‌پوشانی داده‌های این گزارش مشخص می‌سازد که ساختار تولید و مصرف آب کشور از دو ویژگی محوری تشکیل شده است: اتکای 78.11 درصدی بر منابع زیرزمینی برای استحصال، و اختصاص 90.18 درصدی از مصارف نهایی به بخش خانگی. دسترسی به گزارش‌های تکمیلی و آمارهای تطبیقی حوزه نیرو در وب‌سایت آمارفکت اطلاعات جامع‌تری درباره روند تغییرات این شاخص‌ها در سال‌های مختلف ارائه می‌دهد.
آمارهای مشابه در همین حوزه
