در حال بارگذاری...
در حال بارگذاری...
گزارش رسمی شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور در سال ۱۴۰۳، تصویری دقیق از ساختار توزیع، مصرف و منابع تأمین آب شرب در سراسر ایران ارائه می‌دهد. این داده‌ها به بررسی سهم بخش خانگی از کل آب تولیدی و مصرفی و همچنین میزان وابستگی شبکه آب کشور به سفره‌های زیرزمینی در سطح ملی می‌پردازند.
بر اساس این ارقام، سهم مصرف آب خانگی در مقایسه با تمام کاربری‌های شبکه شهری و روستایی به رقم ۷۹.۶۳ درصد رسیده است که حاکی از تمرکز بخش عمده آب مصرفی تصفیه‌شده در بخش مسکونی کشور است.
تفکیک آماری نشان می‌دهد که نسبت حجم مصرف آب خانگی به کل مصرف معادل ۷۹.۶۳ درصد است. این عدد بیانگر آن است که نزدیک به چهارپنجم از تمام آبی که مشترکان در بخش‌های مختلف مصرف می‌کنند، به بخش خانگی تعلق دارد و سایر مصارف نظیر تجاری، عمومی، صنعتی و فضای سبز سهمی حدود ۲۰.۳۷ درصدی از کل مصرف ثبت‌شده دارند.
از سوی دیگر، نسبت حجم مصرف آب خانگی به کل تولید معادل ۵۷.۲۷ درصد ثبت شده است. این شاخص نمایانگر فاصله میان حجم آب تولیدشده در تصفیه‌خانه‌ها و چاه‌ها با میزان آب تحویلی و مصرف‌شده در واحدهای مسکونی است. تفاوت بین آب تولیدی و مصرف خانگی شامل مصارف غیرخانگی، تلفات شبکه و هدررفت‌های فیزیکی در طول زنجیره انتقال و توزیع است.
علاوه بر بررسی بخش مصرف، ساختار منابع تولید نیز در این گزارش مورد توجه قرار گرفته است. طبق این داده‌ها، نسبت حجم تولید آب زیرزمینی به کل آب تولیدی کشور برابر با ۵۵.۱۴ درصد است. این بدان معناست که بیش از نیمی از آب واردشده به شبکه آب شرب کشور از طریق چاه‌ها، چشمه‌ها و قنات‌ها استخراج می‌شود و منابع سطحی مانند سدها و رودخانه‌ها سهم ۴۴.۸۶ درصدی در تأمین آب دارند.
برای مقایسه دقیق‌تر شاخص‌های بخش آب و انرژی می‌توانید پایگاه آمار را بررسی کنید و با بهره‌گیری از داده‌های مدون در وب‌سایت آمارفکت روند تغییرات ساختار مصرف در سال‌های گوناگون را ارزیابی نمایید.
تحلیل هم‌زمان این سه متغیر آماری نشان می‌دهد که بخش خانگی با اختصاص ۷۹.۶۳ درصد از مصرف، مصرف‌کننده اصلی شبکه توزیع است، در حالی که ۵۷.۲۷ درصد کل تولید آب به این بخش اختصاص می‌یابد. همچنین وابستگی ۵۵.۱۴ درصدی به منابع زیرزمینی تأکید می‌کند که شاکله اصلی پایداری جریان آب شرب کشور بر آبخوان‌های زیرزمینی متکی است.
آمارهای مشابه در همین حوزه
