بررسی آمار و تغییرات میزان شیوع اختلال نقص توجه و بیشفعالی (ADHD) در ایران و مقایسه آن با میانگین جهانی در بازه سالهای ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۳ میلادی.
اختلال نقص توجه و بیشفعالی (ADHD) یکی از اختلالات عصبیرفتاری شایع است که میتواند بر کیفیت زندگی، تحصیل و روابط اجتماعی افراد تأثیر بگذارد. بررسی آمارهای رسمی نشان میدهد که روند شیوع این اختلال در ایران و جهان در سالهای اخیر مسیرهای متفاوتی را طی کرده است.
کاهش میزان شیوع ADHD در ایران
بر اساس دادههای آماری ثبتشده بین سالهای ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۳، میزان شیوع اختلال نقص توجه در ایران با کاهش چشمگیر ۳۹.۴ درصدی همراه بوده است. در سال ۲۰۱۹، آمار مبتلایان به این اختلال در ایران معادل ۱.۸ مورد به ازای هر هزار نفر جمعیت بود، اما این رقم تا سال ۲۰۲۳ به ۱.۰۹ مورد به ازای هر هزار نفر کاهش یافته است.
روند صعودی میانگین جهانی شیوع اختلال نقص توجه
برخلاف روند کاهشی ثبتشده در ایران، میانگین جهانی شیوع اختلال ADHD در همین بازه زمانی با شیب ملایمی رو به افزایش بوده است. آمارها نشان میدهند که میانگین جهانی از ۱.۸۵ مورد به ازای هر هزار نفر در سال ۲۰۱۹ به ۱.۸۸ مورد به ازای هر هزار نفر در سال ۲۰۲۳ رسیده است.
جمعبندی و تحلیل وضعیت
تفاوت در روند آماری ایران و جهان میتواند ناشی از عوامل متعددی از جمله تغییر در معیارهای تشخیص، میزان غربالگری و دسترسی به خدمات سلامت روان باشد. در حالی که جهان با افزایش نسبی موارد شناساییشده مواجه است، ایران کاهش قابلتوجهی را در آمارهای رسمی ثبت کرده است که نیازمند تحلیلهای عمیقتر روانشناختی و جامعهشناختی است.
